قانون اول: هر سیاره روی یک بیضی حرکت می‌‏کند که خورشید در یکی از کانون‌‏های آن قرار دارد.
قانون دوم: بردار شعاع از خورشید تا سیاره، مساحت‏‌های برابر را در زمان‌‏های برابر جاروب می‏‌کند.
قانون سوم: مجذور زمان تناوب گردش هر سیاره حول خورشید با مکعب قطر بزرگ‏تر بیضی رابطه‏‌ای مستقیم دارد.
اندازه‌‏گیری‌‏های مدار سیارات در عصر حاضر نشان می‌‏دهند که این سیارات دقیقا از این قوانین پیروی نمی‌‏کنند؛ با این حال تدوین آن‏ها یک واقعه مهم در تاریخ علم محسوب می‏شود. 
دو قانون اول در ۱۶۰۹ و قانون سوم در ۱۶۱۹ منتشر شد. انتشار آن‏ها نقطه‌ی پایانی بر فلک‌‏های تدویر بطلمیوس نهاد.